EEN CONCREET ACTIEPLAN VOOR BRUSSEL EN DE RAND

In oktober jl. gaf het VVO, naar aanleiding van de Septemberverklaring van de Ministerpresident, de Vlaamse regering een goed rapport voor haar financieel en economisch beleid. I.v.m. Brussel en de Rand, hoopte het VVO dat de Vlaamse regering uit de mislukte communautaire onderhandelingen lessen zou trekken en als reactie haar politiek van “de kat uit de boom kijken” zou verlaten. Helaas hebben we onze mening snel moeten herzien bij het beluisteren van de reactie van de Ministerpresident op het bekendmaken van het zgn. “Vlinderakkoord”. En we nemen aan dat hij sprak in naam van de voltallige regering. Een aanhaling uit zijn commentaar (Vlaams parlement – Plenaire vergadering van 12 oktober 2011): "Overeenkomstig het regeerakkoord en rekening houdend met het voorliggend federaal akkoord blijven wij volop inzetten op een gecoördineerd en inclusief beleid om het Nederlandstalig karakter van de Vlaamse Rand te bevestigen en te versterken. De Vlaamse deelstaat kan blijven groeien, ook dankzij de nieuwe bevoegdheden om de eigen politieke instellingen te regelen, de zogenaamde constitutieve autonomie. Onze sterke band met Brussel blijft bestaan: wij zullen onze gemeenschapsbevoegdheden onverkort blijven uitoefenen, in het belang van de Brusselse Vlamingen en van alle Brusselaars."

De Vlaamse Ministerpresident en de meerderheidspartijen, waaronder de NVA, zijn blijkbaar van mening dat ze ons om het even wat kunnen wijsmaken, ja, dat we zelfs genoegen nemen met platte leugens.

"Volop inzetten op een gecoördineerd en inclusief beleid om het Nederlandstalig karakter van de Vlaamse Rand te bevestigen en te versterken"

Vijftig jaar zitten we nu al opgescheept met de kanker van de faciliteiten. Al die tijd hebben de opeenvolgende Vlaamse regeringen niets gedaan om de nefaste invloed van die faciliteiten door een passend beleid te neutraliseren. Noem ons één initiatief dat succesvol het Nederlandstalig karakter van de Vlaamse Rand heeft versterkt? Waar bleven de extra Nederlandstalige kinderdagverblijven? De extra Nederlandstalige scholen? Waar bleef het Vlaams huisvestingsbeleid in de zes faciliteitengemeenten, dat Vlaamse inwijking moest stimuleren of er voor zorgen dat Vlaamse ‘autochtonen’ er konden blijven wonen? De opeenvolgende Vlaamse regeringen hebben zich beperkt tot steriele discussies over de toepassing van de omzendbrief Peeters en het al of niet benoemen van drie kandidaat burgemeesters. Niet dat we niet op onze strepen mogen staan, maar als het daar bij blijft, hebben we daar concreet niets aan. Honderden waarschuwingen en rapporten wezen er ondertussen op dat de toestand verder aan het verrotten was. De Vlaamse regering heeft daar, 50 jaar lang, helaas, niets mee gedaan.

"Onze sterke band met Brussel blijft bestaan: wij zullen onze gemeenschapsbevoegdheden onverkort blijven uitoefenen"

Dit is een platte leugen. Waar blijven de maatregelen om het Nederlandstalig onderwijs in Brussel te versterken en de kwaliteit van dit onderwijs met passende maatregelen op te vijzelen tot het niveau van het onderwijs in Vlaanderen? Het is moeilijk en er zijn specifieke problemen. Best mogelijk. En het kost geld dat we blijkbaar niet hebben. Dit laatste klinkt bijzonder vals, nu men jaarlijks meer dan een half miljard euro extra aan Brussel gaat geven. Om wat te doen? Niet gespecificeerd! Formeel heeft de Vlaamse regering geen bevoegdheid over de VGC (Vlaamse Gemeenschapscommissie). Hoe durft men dan spreken van “onverkort gemeenschapsbevoegdheden uitoefenen”! Behalve een zwak protest tegen het bevoegdheidsoverschrijdend initiatief van het Brussels gewest om scholen voor Nederlandstalige leerlingen te gaan bouwen (één van de vele bevoegdheidsusurperende gevallen ) is ons geen stevige Vlaamse reactie bekend. Als de Vlaamse regering in Brussel gemeenschapsbevoegdheden wil uitoefenen dan zal, ten minste, de VGC onder het toezicht van het Vlaams parlement en de Vlaamse regering moeten komen te staan en niet onder de Brusselse gewestregering zoals nu het geval is. Een stomme fout uit het verleden? Zeker, maar we zitten ondertussen al aan de zesde staatshervorming. Er was dus opportuniteit ten overvloede om daaraan te remediëren.

*****

Uiteraard zal men opwerpen dat deze regering alleen maar ter verantwoording kan geroepen worden voor het huidige beleid en niet voor de fouten en nalatigheden van vorige regeringen.

Dat is het juist. De onbetwistbare nederlaag van de Vlaamse onderhandelaars bij de recente communautaire onderhandelingen zou de Vlaamse regering evenwel moeten aanzetten effectief te doen wat de Ministerpresident formeel belooft. Maar, als we minister Bourgeois - toch een prominent lid van het NVA, en bevoegd voor Brussel en de Rand, enkele dagen geleden in commissie ondervraagd - over zijn beleid, bezig horen, kunnen we niets anders dan besluiten dat hij niets geleerd heeft van 50 jaar verrottingspolitiek in de Vlaamse Rand en de mislukking van de recente communautaire onderhandelingen. De minister zou contact opnemen met zijn Brusselse collega’s om hen erop te wijzen dat het uitdeinen van de Brusselse problematiek naar de Rand niet langer kan en er, door het Brussels gewest, maatregelen zouden moeten genomen worden. (Franstalig) Brussel zou, volgens hem, moeten zorgen voor beter onderwijs, meer werkgelegenheid en meer veiligheid. Tussen twee normale beschaafde buurlanden zou dat inderdaad de juiste reactie zijn. Maar in het Belgische systeem? De minister leeft toch niet op een andere planeet? Geen enkele (Franstalige) Brusselse politicus, van hoog tot laag, denkt eraan om maar één vinger in die richting uit te steken. Integendeel, hun problemen exporteren naar Vlaams Brabant hebben ze vroeger altijd succesvol uitgevoerd en dat zullen ze in de toekomst blijven doen. Daarover ‘palaberen’ is tijdverlies.

Het VVO eist een concreet actieplan voor Brussel en de Rand, als reactie op het voor Brussel en de Rand zo nefaste “Vlinderakkoord”. En die reactie ligt perfect binnen de bevoegdheden en de mogelijkheden van de Vlaamse regering.