• Organisatie:Agalev Halle-Vilvoorde
  • Verzonden op:08-04-1998
  • Verzonden door:Claudine De Vroey 02/687 45 85
  • Aantal keren gelezen: 17

Agalev en de faciliteiten in Vlaams-Brabant

Agalev Halle-Vilvoorde is verontwaardigd over de steun die de franstalige

partijvoorzitters betonen aan de burgemeesters van de

faciliteitengemeenten. Blijkbaar hebben zij allen moeite om de realiteit

van de taalgrens te aanvaarden : het zijn nochtans de Walen die, reeds lang

geleden, geweigerd hebben dat het land tweetalig zou worden : Vlaams in

Wallonië, dat kon niet. Ook nu worden de faciliteiten voor Vlamingen of

duitstaligen op het Waals grondgebied nog veel minder conviviaal toegepast

dan in de fameuze Omzendbrief voor Vlaanderen wordt geëist. Voor het eerst

heeft het Vlaams Gewest een volwaardige regering, wat ons in staat stelt om

op een kordate wijze de puntjes op de i te zetten. De Vlaamse Groenen van

Agalev kunnen dit alleen maar toejuichen.

Dat PRL-FDF in taalaangelegenheden regelmatig tot burgerlijke

ongehoorzaamheid en overtreden van de wetten aanzet, ligt in haar

thematiek. De PSC hoopt op electoraal succes bij de meest conservatieve

bourgeoisie. De PS wil met alle middelen de aandacht afleiden van het

naderend Agusta-Dassault proces in Luik. Maar wat dient gedacht van de

steun van enkele Ecolo-leden? De Agalev-ers uit Vlaams-Brabant kunnen niet

begrijpen dat Ecolo zich aansluit bij het standpunt van de andere

Franstalige partijen en zullen dit binnen de overlegstructuur van

Agalev-Ecolo ter sprake brengen.

Spijtig van de verspilde energie die aan allerlei carroussels zal

gespendeerd worden, terwijl de kwaliteit van het leven er ondertussen in de

Rand verder achteruitgaan : razend en daverend verkeer op landelijke wegen,

logge verstikkende files op de 'snel'wegen, oorverdovend vliegtransport.

Voor Agalev Halle-Vilvoorde is het duidelijk : wij zullen verder aan onze

ecologische projecten werken, maar dit zal ons niet beletten op een rustige

maar kordate manier erkenning te eisen voor eigen taal en cultuur. En als

nodig blijkt, zullen wij ook hierover onze stem verheffen !

Claudine De Vroey

Politiek secretaris

Agalev arr. Halle-Vilvoorde

tel 02/687 45 85

e-mail: cdvpr@arcadis.be

---------------------------------------------------------------------------

----

Besluitenverslag in bijlage

Besluitenverslag vergadering regio Halle-Vilvoorde op dinsdag 4 november 1997

Aanwezig: Claudine De Vroey (Reg.Pos - Overijse), Cecile Sillis (Vlaams

Volksvertegenwoordiger - Asse), Lode Vanoost (Federaal

volksvertegenwoordiger - Sint-Genesius-Rode), Robert Claes (Lid Politieke

Raad - Wezembeek-Oppem), Anita Jambers (gemeenteraadslid Zaventem), Marc

Van Godtsenhoven (Schepen Grimbergen), Willy Vanderstappen (reg.medewerker

HV - Kapelle-op-den-Bos)

Verontschuldigd: Lode Dehantschutter (Reg.Pas - Gooik), Karel De Ridder

(Partijbestuur - gemeenteraadslid Dilbeek)

Het Agalev-bestuur van de regio Halle-Vilvoorde meent dat de

taalfaciliteiten op termijn moeten verdwijnen.

1. Er is de staatshervorming

Artikel één van de grondwet bepaalt thans dat België een federale staat is,

samengesteld uit gemeenschappen en gewesten. Het land telt volgens de

grondwet vier taalgebieden: het Nederlandse taalgebied, het Franse

taalgebied, het tweetalige gebied Brussel-Hoofdstad en het Duitse

taalgebied.

Rond dit hoofdstedelijk gebied zijn er 6 randgemeenten, die tot het Vlaamse

Gewest behoren en dus tenvolle tot het Nederlandse taalgebied uitmaken. In

de politieke context van 1962 werd een aparte taalfaciliteitenregeling

uitgewerkt ten behoeve van de Franstalige minderheid in die gemeenten (die

in sommige gevallen de facto een meerderheid vormt). Deze toestand is heden

achterhaald en door de jongste staatshervorming bevestigd.

Door de taalfaciliteiten aan te houden creëert men in de feiten een

tweetalig gebied en dit is in strijd met de staatshervorming en de daaruit

voortvloeiende taalwetgeving. Er is maar één tweetalig gebied zijnde het

Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

Wij menen dat 35 jaar ruim voldoende geweest zijn om de anderstaligen de

kans te geven om zich aan de taal van de gemeente aan te passen. Spreken

over de beknotting van de persoonlijke vrijheid lijkt ons nonsens.

Taalwetten leggen enkel het taalgebruik op in het openbaar bestuur, het

onderwijs en het bedrijfsleven wat de wettelijke akten betreft. Op het

private vlak is elke persoon vrij de taal te spreken die hij of zij wenst.

In een vroegere uitspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens

(1968) werd reeds bevestigd dat onze taalregeling verenigbaar is met de

individuele rechten en vrijheden. In de 'Proeve van Waalse grondwet' staat

dat wie in Walloniê woont, Waal is en dat in Walloniê twee officiële talen

zijn: Frans en Duits. Geen persoonsgebonden faciliteiten dus voor de

Vlaming die verhuist. Wij stellen niets anders dat datgene wat men in

Frankrijk stelt en gaan minder ver dan de regeling in Quebec (Canada) waar

men zelfs taalregels op het private vlak stelt.

Wij willen er tevens op wijzen dat met het verdwijnen van de

taalfaciliteiten het probleem van de sociale verdringing voor de Vlaming in

de rand niet is opgelost. Een gericht ruimtelijk- en huisvestingbeleid is

o.m. noodzakelijk.

Verslag: Willy Vanderstappen

Medewerker