Overlijden ANTON VAN WILDERODE
Sinaai, dinsdag 16 juni 1998
MEDEDELING BIJ HET OVERLIJDEN VAN ANTON VAN WILDERODE
Anton Van Wilderode zal altijd leven in zijn poëzie. Het landschap van het Land van Waas, het dorp, de bomen, het gras. Wij zullen het altijd een beetje door zijn ogen blijven zien. Maar ook het heimwee naar Hellas, en naar het echte Europa dat hij aan zoveel generaties heeft meegegeven. En daarin het eigen land dat aan zijn kinderen wordt geboden als een veilig huis.
Anton Van Wilderode was een onvergetelijke leraar. Vele generaties heeft hij de taal van de kunst leren verstaan, de meest talentrijken vonden in hem een behoedzaam begeleider.
In zijn wat slepend voorgedragen redevoeringen toonde hij zich ironisch, scherp, sarcastisch soms of vol humor en zelfrelativering.
Die stem zal nu zwijgen. Wij mochten zijn tachtigste verjaardag niet meer vieren. Maar wat ons van hem blijft, zijn boeken en gedichten, maar ook de boodschappen van wijsheid en vrede, van herinnering en hoop waarmee hij de langzame ontvoogding van Vlaanderen heeft begeleid.
Hij was een groot Vlaming die zijn land en de mensen zeer liefhad en dat ook altijd heeft getoond. Met droefheid nemen wij afscheid en blijven hem dankbaar.
Namens de Volksunie Nelly Maes
Printervriendelijke versieReacties
Reageer op deze persmededelingLudwig Goris op 05-04-06 :
top