Het is niet nodig te hopen om te ondernemen

Yves Van Oranje

Dirk Laeremans 25-12-2007

Gaat Leterme in de leer bij Willem Van Oranje?

Verhofstadt heeft dus een regering op de been gekregen. Hoed af, want het is allicht niet gemakkelijk geweest.

Anderzijds moet gezegd worden dat hij het ietwat makkelijker had dan Leterme. Het ging over een regering en over postjes. Geen programma en geen staatshervorming. Dat maakt het natuurlijk minder moeilijk. En natuurlijk geen "flamingantische" Leterme als premier.

Waarmee we terug bij Leterme belanden. Die gaat opnieuw proberen om een staatshervorming in mekaar te knutselen en zichzelf daarna weer op het schild te laten hijsen. Hij heeft er van Verhofstadt zowaar 3 maanden voor gekregen.

Wij zullen wellicht niet de enigen zijn die zich afvragen waarom hij deze keer wel zou slagen als hi al twee keren een blauwtje gelopen heeft. "Victory of hope over experience", zo zouden ze dat in het engels uitdrukken. Afgezien van het feit dat er met de huidige hutsepot-regering wel een theoretische tweederde inzit, moet men mij eens komen vertellen waarom Leterme op 22 maart plots wel zou slagen, waar hij verleden keer faalde. Gaan de Franstaligen het licht zien? Of gaat de CD&V er op Paasmaandag de stekker uittrekken als ze nog nergens staan?

Leterme heeft allicht inspiratie gezocht bij Willem Van Oranje, aan wie toegedicht wordt dat "het niet nodig is te hopen om te ondernemen, noch te slagen om te volharden". En dus blijft Leterme tegen beter weten in ondernemen en volharden. Met een kans op slagen die veel weg heeft van dronkenschap: ze wordt ook in tiendes van promilles uitgedrukt.

Allicht houdt de vergelijking met Willem van Oranje daarmee op. Leterme heeft de oorlog al lang geleden verloren. Als Vlaams Minister-president met 800.000 stemmen had hij een compleet mandaat om namens Vlaanderen met de Franstaligen te onderhandelen. Gekoppeld had aan een expliciet "België kan ons desnoods gestolen worden" had hij veel kunnen bereiken.

Maar de man wou absoluut premier worden. Waarom, is nog altijd niet duidelijk, want veel eer valt daar niet te halen. Dingen in beweging zetten, kan al helemaal niet in een regering die - in het allerbeste geval - wat kan dweilen met de kraan open.

Een échte staatshervorming én Leterme als premier is een illusie gebleken. Dat was al zo op 11 juni. Het bleek in de zes maand daarna en het zal op 23 maart niet anders zijn. En dus zal de CD&V haar keuze moeten maken. Een hutsepotregering met Leterme, maar zonder behoorlijke staatshervorming. Of een krisis van een niveau waarbij de vorige een akkefietje was.

Met Leterme als Vlaams Minister-President had de CD&V een keuze gehad. Nu is de CD&V bijna gedoemd om voor te strompelen en te mislukken.

Het is immers niet verstandig om te hopen dat de Franstaligen van idee zullen veranderen zonder iets te ondernemen dat hen daartoe verplicht. Noch om premier te willen worden als je een staatshervorming wil doen slagen.

Terug naar de artikelenlijst.