Politiek als soap
Mooi en meedogenloos
Dirk Laeremans 13-11-2007
 |
| Men kan het zo mooi (en meedogenloos) niet bedenken |
Het is maar te hopen dat de scenarioschrijvers van morgen de politieke krantenknipsels van gisteren hebben bijgehouden. Want een soap zoals we er de laatste vijf maanden in de journaals en kranten gekregen hebben, dat maak je niet dikwijls mee.
De lancering
Na de verkiezingen was Leterme in Vlaanderen dé man. Voor de verkiezingen eigenlijk ook al, maar toen was hij nog maar Minister-President. Beter een senator met 800.000 voorkeurstemmen dan een Minister-President, zo dacht de man bij zichzelf en prompt liet hij zijn job voor wat ie was. Het verhaal kon beginnen.
De kijker - eigenlijk iedereen behalve Leterme - dacht toen bij zichzelf dat het toch allemaal wel spannend ging worden. Oranje-Blauwe aan de macht zónder sossen, maar mét tweederde meerderheid, mét staatshervorming, BHV opgelost en Leterme in de 16. Een "Mission Impossible" waar zelfs Tom Cruise nog een puntje aan kan zuigen. Maar voor een superman met 800.000 voorkeurstemmen...? "Should you choose to accept..." zei de koning en hij was nog niet uitgesproken of Leterme was al aan het onderhandelen. Suspens genoeg om de kijkers voor een paar maanden aan de beeldbuis te kluisteren.
Het verhaal trok zich allemaal een beetje traag op gang. Een slaapverwekkende eerste reeks waarbij Reynders met god en klein pierke op het scherm mocht paraderen, maar dan ging het wat sneller. Leterme, Dehaene, Van Rompuy en nog eens Leterme wisselden mekaar af als hoofdrolspeler. Wie twee dagen een aflevering gemist had, was er aan voor de moeite. De slechterikken van dienst wisselden mekaar ook af. Milquet, Reynders, Maingain en Di Rupo staken om beurt stokken in de wielen. Succesvol, naar het bleek. (op de Franstalige TV liep overigens dezelfde serie, maar dan met een licht andere regie.)
Scenario in de soep
Vorige week draaide het scenario dan helemaal in de soep. De goeden (slechten) wonnen een veldslag tegen de slechten (goeden), waarna ze allebei triestig waren dat het zover moest komen. Ideeën en standpunten wisselden met de dag en er werden bochten gedraaid waar Michael Shumacher jaloers op kon zijn. In de kranten verschenen commentaren die alweer verouderd waren vooraleer de inkt droog was.
Toen viel zelfs de koning uit zijn rol. Die probeerde wijzen te vinden, maar die waren nergens te bespeuren. "Wij willen wijzer worden", zo dacht de koning en vroeg dan maar iedereen (ook minder wijzen) op de koffie. Behalve de écht slechten natuurlijk. Maar die lusten toch geen koffie.
En vandaag weet eigenlijk niemand nog wie nu eigenlijk met wie waarover aan het onderhandelen is. De chaos is compleet, de spaghetti opgerold en de soep is opgediend.
En dus zitten we nog precies even ver als vijf maanden geleden. De toeschouwers verwachten nog steeds een happy end natuurlijk, al vullen de twee zenders dat allebei wat anders in. We zijn naarstig op zoek naar de witte raaf die een happy kan vinden waarmee de twee zenders allebei tevreden zijn.
Ontdubbelen
Benieuwd dus welke wending we morgen weer te zien krijgen. Wat ons betreft mag er nu gerust eens een andere hoofdrolspeler aan de bak komen. Dan blijft het weer een paar maanden spannend.
En als het echt niet meer lukt, dan kunnen we natuurlijk altijd de serie op de twee zenders ontdubbelen. Dan kunnen ze alletwee aan hun publiek aan happy end aanbieden en is iedereen tevreden.
Reacties
Reageer op dit artikelConstant Verhoeven op 14-11-07 :
Terug naar de artikelenlijst.
top