SP-boegbeeld tegen ministers-met-dubbele-nationaliteit
Jan Marijnissen - Geert Wilders: één front?!
Katrien Drijvers 07-04-2007
 |
Donderdagavond vroeg een leuke jonge meid me of het cee-aa-pee kende. ‘Natuurlijk,’ zei ik, ‘dat is dat ding van Jef Sleeckx en Georges Debunne, die poging om links van de sp.a een zoveelste klein-linkse partij op te richten. Die heeft al m’n sympathie.’ En prompt kreeg ik haar balpen (met reclame van Fortis) in de hand geduwd en tekende ik, als zovele anderen in het café waar ik m’n avond sleet, één of ander officieel uitziend papier dat het Comité voor een Andere Politiek moet helpen met een eigen lijst op te komen met de federale verkiezingen.
Nu wil dat CAP Vlaanderen – excuus: België – niet alleen een typisch kleinlinks of postmarxistisch sociaaleconomisch beleid. Maar – samen met Verhofstadt – het Vlaams Belang terugdringen. Door ‘de kleine man’ en ‘de arbeider’ terug te winnen. Dat laatste probeert kandidaat-premier Vande Lanotte ook, maar de hoogleraren krijgen toch de voorkeur boven de arbeiders ...
Links van de sp.a is er heel wat ruimte. Absoluut. En zeker nu trotskisten (alhoewel: LSP doet mee; SAP niét), vonkisten, harde syndicalisten en andere rode tisten de handen in elkaar slaan. Uiteraard doen de maoïsten – katholiek van achtergrond – semper linea recta niét mee met de linkse oecumene. Zij hebben – u twijfelde er toch niet aan? – de waarheid in pacht (en het licht en het leven ...)
Het voorbeeld van Jan Marijnissens radicale SP in Nederland verblindt. Die partij slaagde er, ondanks behoorlijk radicale standpunten, op amper anderhalf decennium in van de back benches tot bijna in regering te geraken. Ten koste van het te correctie GroenLinks en het de te linksliberale PvdA.
Dat die SP ook een sterk Nederlands-nationalistisch, cultureel-conservatief en anti-Europees programma voert, vergeten de Belgische linkse rakkers nogal ‘ns. Misschien ligt net daar het succes van de SP? Niet zozeer in het zuivere sociale programma, maar in de aversie van de niet-integrerende niet-Nederlanders. Die in dezelfde wijken wonen als de Nederlandse sociale verschoppelingen. De SP als het Nederlandse Vlaams Belang, jawel. Leest u Marijnissen maar: 'Als mensen hier binnenkomen zullen we ook zeggen: wij hebben een voorkeur dat u gewoon Nederlander wordt, zich aanpast, de taal leert en dat u zoveel mogelijk probeert te participeren.' (De Telegraaf, 31 maart)
Is dat dan het voorbeeld voor het CAP? Jan Marijnissen, boegbeeld en fractieleider-voor-het-leven (tiens, waar hebben we dat nog gehoord?) liet afgelopen week nog verstaan dat hij ministers met een dubbele nationaliteit géén goed idee vond. Loopt ie daarmee toch niet – en voorlopig als enige – de anti-islamitische Geert Wilders van de rechtsliberale Partij van de Vrijheid na?! Enkele nieuwlichters in de SP vinden dat Jan fout is. Maar Jan plaatst zijn standpunt – dus tégen een Turks-Nederlandse en Marrokaans-Nederlandse minister – doodleuk op zijn webstek. Rest mij de vraag: is dit het model voor het CAP? En meer nog: waarom lezen we hierover niets in de Vlaamse pers?
Terug naar afgelopen donderdag. Waarom ik met m’n handtekening het CAP steun? Omdat elke verdeelde linkse stem, een verloren stem is. En daar heb ik m’n minuscule steentje toe bijgedragen. Steve wist het al: verdeeld links is verloren links. En vermits Steve volgens De Morgen God is ... wat zouden wij twijfelen aan Zijn woord in dit paasweekend?
Verwijzingen
- Jan Marijnissen - persoonlijke blog
- CAP - Nu hoog tijd voor een andere politiek
Reacties
Reageer op dit artikelDavid Goliath op 21-09-07 :
Terug naar de artikelenlijst.
top