Vlaams Links Demagogisch (VLD)
Derk-Jan Eppink 09-03-2007
 |
| .... de kiezer laten geloven dat we goed bezig zijn. |
De VLD heeft zich op 11 februari, tijdens een partijcongres op de Heizel, herdoopt tot Open VLD. Kennelijk was de partij voordien gesloten en werd zij geopend om bij de komende federale verkiezingen niet ten onder te gaan. Maar de oude VLD was al ‘open’ voor dissidenten. Dat wil zeggen: de deur naar de uitgang stond altijd open en wie niet vrijwillig vertrok, werd met ferme kracht buitengewerkt. Ik weiger daarom pertinent om de nieuwe naam te gebruiken want de VLD is niet Vlaams, niet Liberaal en niet Democratisch. Zij is kortom: niet open.
Met interesse heb ik de toespraak van partijvoorzitter Bart Somers beluisterd die integraal op de website van de VLD staat. Welke merkwaardige wendingen heeft die jongen al niet gemaakt. Ooit was hij radicaal Vlaams, maar nu zet hij zich af tegen de ‘separatisten’ die het land bedreigen. Ooit zag hij zich als de rechtervleugel van de VLD, maar intussen is iedereen met een andere mening ‘rechts conservatief’. Ooit kwam hij op voor de hard werkende Vlaming, maar nu pampert hij de ‘niet werkende Vlaming’. Ooit trok hij fel van leer tegen de mutualiteiten en syndicaten, maar vandaag prijst hij ze als helden van het verenigingsleven. Hij concludeerde dat de VLD per definitie een ‘progressieve partij’ was die zich afzet tegen de vermaledijde conservatieven.
Hij positioneert de VLD links, naast de socialisten, in de hoop met paars te kunnen doorgaan. Maar hij vergeet dat het overgrote deel van zijn achterban rechts staat. De schoen blijft wringen.
Waarom dat gedraai van Bart? Heel eenvoudig. De VLD is in handen van twee mensen: Guy Verhofstadt en Noël Slangen. De ene zorgt voor de bieten, de andere voor de verpakking. De bieten zijn steeds roder geworden en Verhofstadt gedraagt zich als een neosocialist, ook in de hoop premier te mogen blijven. De socialisten hoeven het premierschap niet op te eisen; ze hebben het al bijna acht jaar.
Nu heeft Verhofstadt een steeds sterkere neiging de feiten te verdraaien in functie van zijn visies en belangen. Ooit heb ik hem beschuldigd van liegen en dat wekte zijn woede op. Het valt me bij kamerdebatten op dat zijn stemverheffingen en bijna theatrale gesticulaties een voorbode zijn van een partijtje liegen. Let maar eens op. Hij begint harder te schreeuwen, zwaait met zijn armen en kijkt hysterisch om zich heen. En dan floeps: daar komt de aap uit de mouw!
De oppositie moet dat toch gemerkt hebben. Journalisten schrijven dat hij bevlogen is, maar ze zijn gefopt. Hij heeft net een ei gelegd: een schier ei.
Met Slangen is het niet veel beter. Zijn strategie is overduidelijk. Alle dissidenten eruit en partijdiscipline afdwingen. Dat is niet zo moeilijk in tijden van lijstvorming. Daarna een tweespalt maken: wij zijn progressief en de anderen conservatief, wij zijn federalisten en de anderen zijn separatisten, wij zijn de goeden en de anderen de slechten.
Tenslotte komt Verhofstadt boven het politieke landschap zweven als de ‘redelijke staatsman’, de ‘verzoener’ en de man die het land bijeen houdt. De eindfase wordt gelardeerd met politieke manifesten en voorstellen die gratis bij de kiezers worden bezorgd. Zij moeten de indruk krijgen (de perceptie) dat de VLD (pardon, ‘Open VLD’) goed bezig is, de politieke agenda leidt en de koers uitzet. Dan is er enkel nog een papegaai nodig die dat alles dagelijks uitkraait. En dat is Bart Somers. Hij is de papegaai in de gouden kooi van de Melsensstraat.
Dit is de pays illusoire van de VLD, maar wat is het pays réel? De VLD is bezig vanaf de basis te verbrokkelen. De opkomst in de Heizel was gering want er is geen animo meer in de partij. Behalve VLD-mandatarissen ken ik geen enkel lid dat overloopt van enthousiasme. Afdelingen kreunen onder de verlinksing en zien aanhang weglopen. De media lopen nog achter de show van Slangen aan maar dat doen ze omdat ze niets anders te doen hebben. Wie het gekreun van de achterban in kaart brengt, krijgt een geweldige opdoffer van de partijleiding en wordt buitengesloten. Openheid heeft haar grenzen.
Wat kan Jean-Marie Dedecker nu doen? De idee van samenwerking met het Vlaams Belang is ten dode opgeschreven, wegens het verzet in het Belang en in zijn eigen politieke groep. Bovendien kiest Verstrepen voor het Belang als verzekeringspolis. Dat is veiliger dan de polis van verzekeringsagent Dedecker.
Dedecker moet zijn energie bundelen. Hij kan het best uitkomen met een senaatslijst en een kamerlijst in de provincies West- en Oost-Vlaanderen. Kan hij 5 procent halen? Ik denk het wel. Op de senaatslijst kan hij zelf Verhofstadt vloeren, in West-Vlaanderen kan hij Van Quickenborne klemvast houden en in Oost-Vlaanderen kan hij de mat wegtrekken onder de voeten van de VLD.
De O van ‘open’ is bij de VLD nog enkel een luchtbel. Dedecker kan die doorprikken.
Reacties
Reageer op dit artikelKurt Van de Vyver op 21-03-07 :
op 23-03-07 :
Terug naar de artikelenlijst.
top