Eén grote, federale - unitaire - kieskring? Graag!
Eén man - één stem! Ook in België
Katrien Drijvers 11-03-2007
 |
Bijna-BV en UGent-politoloog wist het scherp te verwoorden in De Morgen, afgelopen vrijdag. De jongste RTBf-uitzending over ‘Que veulent les Flamands?’ was opnieuw een mooie mix van clichés en haat, van verlatingsangst en meewarigheid. Het toont niet alleen aan hoezeer er in karikaturen over elkaar wordt gedacht, aan beide (!) zijden van de taalgrens. Maar ook hoe ver beide deelstaten en hun resp. bevolking uit elkaar zijn gegroeid. Voor wie niet eens naar de Dardennen met vakantie gaat, is Wallonië hoogstens een stuk snelweg op weg naar het zonnigere zuiden ...
En daar moet dus dringend iets aan gebeuren. Van alle kanten duiken de initiatieven op om het land te redden. De Pavia-groep wil een ‘beperkte’ federale kieskring – ‘beperkt’ want slechts geldend voor een beperkt aantal te verkiezen parlementariërs. Elio di Rupo wil in een bandbreedte van 30 km aan weerszijden van de taalgrens tweetalige scholen. Dat de PS’er tegelijk het Vlaamse schooltje in Komen niet wil erkennen strookt uiteraard zeer mooi met zijn nieuwe plannen om Vlaanderen deels opnieuw te verfransen. En Verhofstadt, die wil terug een aantal bevoegdheden herfederaliseren – mét de steun van oud-Volksunievoorzitters in zijn partij (Gabriëls, Vankrunkelsven, Borginon).
’t Zijn droeve tijden, waarbij zulke initiatieven worden gedaan om de Belgische contrafederatie weer wat meer tricolore glans te geven. Want het wordt met de dag duidelijker dat de kloof tussen noord en zuid dieper en breder wordt.
Daarbij valt vooral de hypocrisie op van politologische proffen die de democratie in de federatie willen herstellen. 15 van de 150 federale parlementariërs zouden in een federale kieskring moeten verkozen worden. Neen, de Pavianen durven ook weer niet voor de volle 100% gaan. Ze kiezen liever een doekje voor het bloeden. Echte democraten kiezen voor één man, één stem. In het hele land. In een volledig federale kieskring. Zonder grendels. Zonder pariteit. Zonder gewaarborgde vertegenwoordiging.
Wie ‘in naam van de democratie’ een meer ‘democratisch’ België wil, moet zijn kop niet in het zand steken. België kan maar democratisch zijn wanneer een stem van een Antwerpenaar even veel waard is als die van een Karolinger, als een Oostendenaar op Di Rupo kan stemmen en een Luikenaar op Vande Lanotte. Eén man, één stem. Dat is toch democratie, niet?
Dat de natuurlijke meerderheid van de Vlamingen dan een feit is, daar zullen de steeds weer op de H. Democratie beroep doende Waalse politici toch geen probleem mee hebben zeker? Trouwens, meteen zouden de migranten-met-stemrecht ook hun bevolkingsgroep voor het voetlicht kunnen brengen. Twee democratische vliegen in één klap!
Welke unitarist, belgicist, federalist of herfederalist kan daar nu tegen zijn? Overigens ... dan weten we meteen hoe sterk België is ...
Reacties
Reageer op dit artikelMaciej Sowinski op 10-06-07 :
Terug naar de artikelenlijst.
top