Q kapittelt ambetantenaren
Ambetante praatsecretaris
Anita Janssens 24-01-2007
 |
| Het probleem zit aan de top |
Onze onvolprezen "Staatssecretaris Van Administratieve Vereenvoudiging" Van Quickenborne - Q voor de vrienden - heeft zich weer even in het nieuws weten werken. Hij laat weten dat er veel teveel ambtenaren zijn, en dat er daar bovendien nog teveel ambetanterikken tussen zitten. De "ambetantenaar" is geboren.
Of ambtenaren ambetanter zijn dan gisteren, daarmee zullen de ambtenaren de komende weken allicht heelder koffiepauzes voldiscussiëren. Dat er nogal wat hardwerkende ambtenaren - terecht - in hun Q gebeten zijn, dat is allicht ook een understatement.
Maar dat er veel te veel ambtenaren zijn voor ons kleine landje, daar heeft Q een waarheid als een Afrikaanse olifant. Hij wrijft daarbij weinig subtiel zout in de wonde van het flagrante mismanagement bij financiën, waar ze er met hun 33.000 niet in slagen de belastingen op een beetje convenabele manier te innen.
Maar hoezeer hij ook gelijk heeft, Q schiet zijn pijlen naar de verkeerde kant. Het is niet de schuld van de ambtenaar dat hij teveel collega's heeft. Het is ook niet de schuld van de 33.000 ambtenaren van financiën dat de politiek in dit landje een fiscale wetgeving in mekaar gebokst heeft die een natte droom is voor belastingconsultants en een nachtmerrie voor controleurs. En het ligt zeker niet aan de ambtenaar dat de politici in dit landje nog altijd denken dat ze de de werkloosheid gaan oplossen door zelf meer mensen aan te werven.
Om het op te lossen moet Q beter aankloppen bij zijn collega's praatsecretarissen en ministers. Die zeveren graag over "vereenvoudiging", waarna ze alweer een uitzonderlijke uitzondering maken op de uitzondering die ze vorig jaar gemaakt hebben voor doelgroep XYZ. Het is moeilijk vereenvoudigen met politici die denken dat de kwaliteit van hun werk recht evenredig is met het aantal bladzijden staatsblad dat ze kunnen afscheiden.
Gelukkig voor die politici is er de dienst van Q. Als een nuttig vijgebladje zorgt Q er nauwgezet voor dat zijn collega's met een uitgestreken gezicht kunnen beweren dat er iets gebeurt. Hij mag zich met een aantal Napoleontische anachronismen bezighouden, maar owee als de man zich begint te moeien met het echte werk. Je zou voor minder schizofreen worden. Ik sta in volle bewondering voor Q dat hij die opgekropte frustratie toch maar af en toe eventjes laat ontsnappen en dapper blijft morrelen in de marge.
En ironisch blijft natuurlijk dat Q zelf ook een soort ambtenaar is. Een ambetantenaar allicht voor veel van zijn collega-ministers, maar wel uitermate nuttig als schaamlapje.
Reacties
Reageer op dit artikelAlain Declercq op 25-01-07 :
Terug naar de artikelenlijst.
top