Over politieke moed en Champagne
Champagne
Dirk Melkebeek 04-01-2007
 |
| Mocht de VRT hetzelfde docu-drama uitgezonden hebben, dan was er champage |
Wie dacht dat hij alles al gezien had in de politiek, zal toch nog raar opgekeken hebben bij het schouwspel dat door CD&V en NV-A werd opgevoerd in de laatste maand van het jaar 2006.
Naar de ware beweegredenen kan men slechts gissen, want niemand wil er zijn mond over opendoen. Zo weigerde ontslagnemend ondervoorzitster Frieda Brepoels van de NV-A (Dedecker: “de enige NV-A’er met ballen is een vrouw”) een interview aan Menzo met de woorden: “wij hebben afgesproken daar niets over te zeggen.” Dingen waarover men afspreekt er niets over te zeggen, zijn doorgaans dingen die het daglicht schuwen. Wat men dus alvast kan besluiten, is dat wèlke redenen ook aangehaald werden en worden om Jean-Marie Dedecker in weerwil van gemaakte afspraken buiten te gooien, niet de echte redenen zijn. Want over de echte redenen heeft men immers afgesproken dat er niets wordt over gezegd.
Analyses zijn er anders wel bij de vleet gemaakt. Het ACW wilde van geen Dedecker weten. Yves Leterme wil goed liggen bij de Franstaligen in het licht van de komende verkiezingen. De NV-A heeft eieren voor zijn geld gekozen. Het zal allemaal wel, maar het is in wezen niet relevant.
Wat wel relevant is, is dat ‘de politiek’ hier voor de gewone waarnemer als u en ik op ietwat onhandige wijze zijn ware gelaat heeft laten zien. Wie normaal redeneert – en dus niet als een politicus – begrijpt namelijk hoegenaamd niet wat de NV-A bezield heeft om op deze schabouwelijke wijze woordbreuk te plegen. En aangezien de meerderheid van de mensen normaal redeneert , komt de NV-A door haar gebrek aan ruggengraat verzwakt en beschadigd uit dit avontuur.
Als normaal redenerend mens zou je ook verwachten dat de CD&V hier evenmin zonder enige averij uitkomt, want hoewel het nog wachten is op de echte redenen, die wel duidelijk zullen worden zodra de verkiezingen achter de rug zijn, is wel al duidelijk dat niet de overtuiging maar wel de tactiek bepalend is geweest. Vraag is voorlopig alleen in functie van welk doel.
Wie dus had gedacht dat Yves Leterme tegen Di Rupo zal zeggen dat hij de boom in kan met mogelijke eisen in de door de CD&V totnogtoe als zeer noodzakelijk geschetste ronde van de staatshervorming, zal bedrogen uitkomen. Zeker met een ontmande NV-A in het kartel is de kans dat u Assepoester tegenkomt op het Oudejaarsavondbal beduidend groter dan de kans dat de Vlaamse partijen wat haar op hun tanden krijgen. U weet wel, het splitsen van Brussel-Halle-Vilvoorde, notabene een grondwettelijke verplichting, vergde volgens diezelfde Leterme ook niet meer dan vijf minuten politieke moed, en ondertussen heeft Vande Lanotte ook al laten weten dat het zijn probleem niet is.
Waaruit we dus niets anders kunnen opmaken dan dat onze verzamelde parlementairen geen vijf minuten politieke moed kunnen opbrengen. Nou moe, en zich dan maar afvragen waarom de mensen politiek zo beu zijn.
Kortom, de omzetting in de realiteit van het docudrama dat de RTBF laatstleden uitzond, en waarbij men in de ether ging met het extra nieuwsbericht dat België opgehouden had te bestaan, is dus nog niet voor morgen. Menigeen was verbaasd dat de fictie niet alleen door het overgrote deel van de Walen werd geloofd, maar ook dat de internationale media het als waarheid oppikten, onder meer de BBC en enkele gezaghebbende Amerikaanse kranten.
Zijn dat allemaal stommeriken? Natuurlijk niet, het betekent alleen maar dat die mensen – zowel de Walen als de internationale media het feit dat het kàn gebeuren niet alleen voor mogelijk houden maar het zelfs verwachten. Vergist u zich niet, over de mogelijkheid dat België zou ophouden te bestaan, verschijnen in de buitenlandse media oneindig veel meer artikelen dan in onze eigen pers. Mark Grammens beweert overigens al jaren in Journaal dat in zowat alle buitenlandse ambassades scenario‘s klaarliggen voor mocht het ooit zover komen.
De reactie van Yves Leterme dat de Vlamingen hier afgeschilderd wordt als een bende separatisten, was dan ook belachelijk en uitsluitend bedoeld voor binnenlands gebruik, net zoals zijn sneer naar de RTBF. De Franstalige omroep heeft immers al bij eerdere gelegenheden laten zien om, véél meer dan onze eigen VRT, de beroepsfierheid hoog in het vaandel te dragen en niet slaafs aan het handje van het establishment te lopen.
Mocht de VRT gelijktijdig met de RTBF eenzelfde docu-fictie hebben uitgezonden, dan had men bij ons wellicht champagnedrinkende Vlamingen op de straat gezien.
En nu we het dan toch over champagne hebben, mag ik u en al diegenen die u dierbaar zijn van harte een fantastisch en succesvol nieuw jaar toewensen! Proost!
Verwijzingen
- Artikel overgenomen uit Menzo - Gepubliceerd in Menzo, januari 2007
Reacties
Reageer op dit artikelCyril M. Pool op 03-01-07 :
Albrecht De Schrijver op 16-01-07 :
Terug naar de artikelenlijst.
top