ceci est une fiction
Peter De Roover 15-12-2006
 |
| Yves Desmet op weg naar Wallonië om de behoeftigen te steunen |
Als een journalist een maatschappelijk debat wil losweken, dan was de rtbf-reportage over de Vlaamse onafhankelijkheid een resoluut schot in de roos. Meteen ook een doorn in het oog van nogal wat collega’s, die knarsetandend moesten vaststellen dat het wel degelijk bestaat: impact hebben als journalist. We kunnen ons niet van de indruk ontdoen dat achter de kritiek die opklonk vanuit het eigen gild veel naijver en jaloezie verscholen zit.
Maar dat kun je niet schrijven: “Ik vond die rtbf-reportage maar niks, want ben jaloers op het succes.” En dus worden andere, meer verheven argumenten bovengehaald om de collega’s messen in de rug te planten.
In De Morgen (15 december ll.) verwijt Yves Desmet zijn rtbf-collega’s te zondigen tegen het eerste gebod van de journalistiek, met name: “je verdomde best doen om zo dicht mogelijk bij de best beschikbare versie van de waarheid uit te komen.” Klinkt niet alleen verheven, is het ook. En dus mogen we die maatstaf zeker hanteren om het werk van Desmet te beoordelen.
In hetzelfde commentaar, twee kolommen verder, schrijft Desmet niet verbaasd te zijn dat Wallonië paranoïde wordt, aangezien “het nu al jaren gekleineerd, bespot en met alle zonden Israëls beladen wordt.” Voor de slechte verstaanders gaat hij verder: “Dat een landsdeel dat steeds weer verweten wordt uitsluitend te bestaan uit profiteurs en luieriken, zijn angst voor het worst-casescenario begint te koesteren?”
Niet voor het een of het ander, maar als Desmet de Vlaamse onafhankelijkheid en de daaruit vloeiende noodzaak dat Wallonië op eigen benen gaat staan, een worst-casescenario noemt, dan geeft hij allerminst blijk van veel respect en vertrouwen in de Waalse mogelijkheden. Sterker belediging bestaat er niet aan het adres van een volk van vier miljoen mensen – met een bruto binnenlands product per kop dat hoger is dan dat van Cyprus en net onder dat van Spanje ligt – als te beweren dat het niet zonder een suikertante kan, dat de eigen beentjes te zwak zijn om het lichaam te torsen. Desmet blijkt al even weinig vertrouwen te hebben in Wallonië als de Walen zelf.
Nu krioelt het op De Morgen van zelfbenoemde onderzoeksjournalisten. Het zou interessant zijn als Desmet één daarvan zou opdragen zijn geponeerde stelling met feiten te staven. Wie kleineert al jaren Wallonië? Wie belaadt hen met alle zonden Israëls? Wie zegt dat het ‘uitsluitend’ bestaat uit luieriken en profiteurs?
Namen en citaten graag, Yves, want het komt een kritisch mediaconsument voor dat ge hier een mythe in het leven roept. Kortom, dat ge in uw commentaar niet echt uw verdomde best hebt gedaan om zo dicht mogelijk bij de best beschikbare versie van de waarheid uit te komen. Dus, dat ge zondigt tegen de deontologie van het ambacht, waaraan ge collega’s meent te moeten afmeten.
Of werd vergeten bij het commentaarstuk het onderschrift: “ceci est une fiction” af te drukken?
Reacties
Reageer op dit artikelJohan Vermeulen op 19-12-06 :
Mannu Dox op 20-12-06 :
Terug naar de artikelenlijst.
top