Ergens op een kasteeltje in Brussel

Staking

Jeroen Beghin 04-11-2005

Er werd gestaakt in Brussel. De prins staakt mee.

Vrijdag 4 november 2005. Een kasteeltje in hartje Brussel. Voor de deur paradeert een man, zwaaiend met een spandoek, af en toe de handen warmend aan een flakkerende tuinkaars. Een tweede man nadert. De eerste man springt recht, en blokkeert de deur.

- Maar Filip, wil je nu eens stoppen met die spelletjes. En doe die rode vuilzak van over uw hoofd. Laat mij nu toch eens gewoon passeer. Dat is nu al een week dat dat hier duurt!

- Mais papa! Ziet gij dat niet? Ik doe de staking.

- Mais pourquoi, Filip? Hebt gij iets nodig? Is Matilde stout geweest?

- Ik staak voor mijn pensioen, papa. En voor het pensioen van ons vrouwtje, kleine Elisabeth.

- (zucht) Filip, ik zal het nog één keer uitleggen. Wij staken niet.

- Waarom niet? Als iedereen op 56 wil stoppen, dan wil ik ook stoppen op 56.

- Wij kunnen niet stoppen, Filip, omdat wij niet werken. Wij luisteren niet naar een baas. Behalve ons Fabiola, die heeft een baas in de hemel.

- Maar wat doet gij dan altijd, papa, met uwe signature en zo?

- Dat is niet werken, Filip, dat is gewoon ne krabbel zetten. Dat doet gij toch ook soms?

- Jaja, maar ik noem dat toch een beetje werken.

- En tout cas, wij werken niet, dus wij staken niet. En wij gaan zeker niet met pensioen.

- Maar als wij niet werken, hoe komen we dan aan ons geld? En als wij niet met pensioen gaan, hoe kan ik dan ooit koning worden?

- Daar worden wij voor geroepen, Filip. Een beetje zoals tante Fabiola.

- Geroepen? Door wie dan? En wanneer?

- (zucht) Het zal nog niet voor morgen zijn, Filip.

Verwijzingen

  • Staking - Het originele artikel bij Jeb

Terug naar de artikelenlijst.